Karanlıkta kaybolmuş bir çocuk gibi huzursuz uyandım. Üzüntü sarmaşıkları evin duvarlarındaydı. İlaç gibi gelebilecek bir fikir aradım. Düşümde de düşüncemde de bulamadım. Titriyordu içim. Üşüyordum kendime kızmaktan ve kırılmaktan…

Sesinin içinde ufak ve tatlı tatlar bulunan arkadaşımı aradım. İçindeki ufak tatlardan büyük bir pasta uzattı bana. Yaşam pastasıydı adı…